Wederopbouw

Al zijn de Duitsers verdreven, het duurt nog geruime tijd voor het normale leven weer op gang komt. In juli krijgt het bedrijf een toewijzing van 80 ton kolen. Begin september een mijlpaal: de aanvoer van de eerste bonen na de oorlog. Op 12 september is de fabriek weer in bedrijf met vier persen. De prijzen van boter en poeder zijn "bevredigend".

Het jaar 1946 is een jaar van herstel. De handel komt weer op gang en "De Zaan" richt zich evenals vroeger weer in belangrijke mate op het buitenland. Via het ingestelde "Cacaobureau" komen de eerste exportorders binnen. De vroegere samenwerking met het Engelse concern Gill & Duffus wordt hersteld in mei 1946. Een maand later komen de heren Spice en Kamphuys van Gill & Duffus op bezoek om verslag te doen van een reis naar Bahiai zij hebben het plan in Brazilie een cacaofabriek op te richten. Overeengekomen wordt dat De Zaan een aantal wringers ter beschikking van het nieuwe bedrijf aldaar zal stellen.



Het Zaanse bezit wordt uitgebreid door aankoop van molen "De Zaadzaaier" op de Hemmes. Enige percelen grond op het schiereiland aan het Kalf worden geruild met het Zaans Veem.

De bedrijfsresultaten zijn heel goed. De winst bedraagt f 400.000,- en kan grotendeels aan het eigen vermogen worden toegevoegd. Het sociale beleid dat de onderneming tracht te voeren ten aanzien van het personeel, krijgt meer gestalte door de aanstelling van mej. T. de Goede als (eerste) maatschappelijk werkster.

De Twentse Bank toont haar vertrouwen in het bedrijf door het "krediet-plafond", het hoogste bedrag dat "De Zaan" in het rood mag staan, te verhogen van f 1 miljoen tot f 2 miljoen.

Om het gebruik van cacaopoeder te bevorderen gaat een grote reclamecampagne van start. De promotor daarvan is D. Wissink. Cacaopoeder wordt in kleinverpakking verkocht. Het lukt een invoervergunning te verkrijgen voor een automatisch werkende inpakmachine.

De maand december van 1947 brengt voor elk personeelslid een plezierige verrassing: er wordt met St. Nicolaas een pakket met "nuttige cadeau's" uitgereikt.

In 1948 begint de bouw van het oostelijke deel van het nieuwe kantoor, waarvoor de plannen al geruime tijd aanwezig zijn. Architect is de heer Anton Hamakeri de nieuwbouw omvat het laboratorium, de hal en vier kantoorruimten. Het woonhuis Lagedijk 46 te Zaandijk wordt aangekocht.

Ook 1949 is zakelijk een goed jaar. Internationale samenwerking vraagt de aandacht. De directieleden D.M. Bus en W. Huysman reizen naar Gill & Duffus om samenwerking in West-Afrika te bespreken. Men wil een fabriek oprichten in Takoradi in Ghana. Men meent dat de positie van de Westeuropese cacaoverwerkende industrie in de toekomst kan worden aangetast door de stichting van cacaofabrieken in de oorsprongslanden en de opkomst van cacaobotervervangende vetten. Het aandeel van "De Zaan" in deze investering wordt - als de plannen doorgang vinden - gesteld op £ 50.000,-. De afvaardiging vraagt en krijgt drie jaar bedenktijd. De Zaan neemt uiteindelijk geen deel in dit project. Een ander plan heeft betrekking op samenwerking met zeven andere wringbedrijven om in Suriname vethoudende pitten in te zamelen en te verwerken.

Ondanks enige moeilijkheden in de aanvoer van cacaobonen blijft men driftig bouwen op het complex. Het westelijke deel van het nieuwe kantoor wordt in aanbouw genomen (op de boterkelder).

Lees verder ...