In de daaropvolgende jaren bleef er intensief contact tussen de stichting en de gemeente, nu met de wethouders Pans en Nieuwenhuyse.
De paden in de buurt zijn uiteindelijk opgehoogd; de huizen kwamen niet te laag te liggen. De moeilijkheden met betrekking tot de overlast van Pielkenrood werden omzeild door er over te zwijgen. Dit blijkt bijvoorbeeld uit een citaat uit de notulen van de bestuursvergadering van 3 juni 1982: 'Met publiciteit moet voorzichtig worden omgegaan in verband met de milieu-inspectie.
Besloten wordt te wachten met de grote publiciteit tot de eerste twee panden zijn overgedragen.' Uit voorafgaand citaat blijkt al dat de Stichting inmiddels een eind verder was met de uitvoering van haar plannen; er was zelfs al sprake van de oplevering van de eerste twee panden. Het project was in een stroomversnelling gekomen toen op 12 februari 1981 de stedebouwkundige Ruud Kaper (vanuit de Stichting Zaans Schoon) in het bestuur van de stichting was gekomen. Hij had in 1979 al eens een stedebouwkundig opzetje voor het buurtje gemaakt. Dat werd nu uitgebreid bediscussieerd, en vervolgens presenteerde Ruud Kaper in november 1981 zijn definitieve plan, waarvan uiteindelijk nauwelijks is afgeweken. Het was dan ook een plan waar iedereen tevreden mee was.
Als uitgangspunt nam Ruud Kaper de oude padstructuur van de buurt (met Verlanenpad - de Orgelmakersgracht - erbij). Ook verder probeerde hij zoveel mogelijk de oude sfeer van het buurtje te benaderen, bijvoorbeeld door panden scheef in de rooilijn te zetten, en kneuterige aanbouwtjes te projecteren. Maar daarbij voldoet het plan ook aan de hedendaagse eisen. Tussen alle vrijstaande panden is steeds een (voorgeschreven) ruimte van twee meter aangehouden. Voor de bewoners is stellig het belangrijkste dat de huizen volgens de huidige normen goed zijn te bewonen.
En de idealisten werden door Kaper's plan eveneens tevreden gesteld. Door de groepering van de panden is er in de Domineestuin (om van het jargon gebruik te maken) 'de mogelijkheid tot communicatie en de mogelijkheid tot privacy'. Het oude idee van samenleven is door de stedebouwkundige opzet van de buurt toch voor een groot deel bereikt; wie het niet met de buren kan vinden, zal het niet gemakkelijk hebben in de Domineestuin. Met het stedebouwkundige plan, kwam de redding van de arbeidersbuurt in een nieuwe fase. De eerste gegadigden voor een huisje meldden zich. De allereersten die bouwden in de tuin, waren Chiel en Greet Pos.