![\"\"](\"https:\/\/www.historischeverenigingkoogzaandijk.nl\/elementor\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/Egmond-aan-Zee-397x600.jpg\")
Wij zaten daar aan dat nogal drukke strand, maar dat maakte niet zoveel uit, zei Pa, want we bleven niet lang. We moesten weer een beetje op tijd terug, vond hij. Alsof er iets groots en opwindends zou gaan gebeuren die avond, dacht ik dan, maar ik wist wel beter. Ik zal toen een jaar of elf zijn geweest.<\/p>\n\n\n\n
Na tien minuten in dat zand zitten gingen mijn wat oudere broer en ik ons een beetje vervelen en daarom besloten we om maar eens een rondje te gaan lopen tussen de mensen. Op tijd weer terug hoor, riep Moe ons nog na. Wij liepen een poosje in de richting van een paar tentjes waar ijs en snoep en schepjes en emmertjes werden verkocht, daar was tenminste wat reuring, dachten we, en toen wij daar dicht bij waren gekomen, riep een man iets naar ons. Hij zat in een groepje van vier, twee jonge vrouwen en twee eveneens nog jeugdige mannen. De man wenkte. \u201cHee jongens, kom es hier!\u201d riep hij. En als goed opgevoede gehoorzame kereltjes deden we dat. De man strekte zijn rechterhand uit met daarin een papieren rijksdaalder. \u201cJongens, willen jullie even zes ijsjes van een kwartje voor ons gaan halen?\u201d<\/p>\n\n\n\n
En wij weer braaf: \u201cJa hoor meneer.\u201d En dat deden we dus. Want als een vreemde meneer zegt dat je iets moet doen, dan doe je dat. Amsterdamse jochies zouden vast iets anders hebben gezegd. G\u00f4 je aage aassies h\u00f4le man!<\/em> Maar wij waren Zaandijkse jochies…<\/p>\n\n\n\n Toen wij met de ijsjes bij het groepje terugkwamen, gaf mijn broer de man het wisselgeld. Een gulden. Hij pakte die aan, en vervolgens nam hij de in zilverpapier verpakte koude blokjes van mij over. Hij verdeelde die over de groep \u2014 en had er toen nog twee over. \u201cKijk es jongens, \u00e9\u00e9n voor jou, en \u00e9\u00e9n voor jou. Bedankt hoor.\u201d<\/p>\n\n\n\n Geheel verrast namen wij de lekkernijen aan. \u201cDank u wel meneer.\u201d D\u00e1t hadden we niet verwacht.<\/p>\n\n\n\n We besloten om nog maar wat door te lopen terwijl we aan het koude snoepgoed likten. Dat hoefden ze niet te weten. Pa zou het vast niet goed vinden als wij dingen deden voor vreemde mensen en ijsjes van ze aannamen. Dus toen we weer terug bij de rest waren, zeiden we niks.<\/p>\n\n\n\n Wij hadden mooi stiekem een ijsje van een kwartje gekregen, eerlijk verdiend en lekker opgelikt, en niemand anders wist het.<\/p>\n\n\n\n Lekker puh.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n