Waakzaamheid

Mijn herinneringen gaan meestal over Zaandijk. Maar och, ons dorp was klein, in de jaren vijftig. Nog steeds wel, gelukkig. Alleen een beetje jammer dat ze daar in het eens zo mooie Westzijderveld heel veel nieuws en niet altijd fraais

Zaan en Zuiderzee

Een verhaal geschreven door Cees Voort over een stukje vergeten historie dat zich afspeelde zo’n beetje op de grens van Koog en Zaandijk, in de jaren twintig van de vorige eeuw. Er staan weliswaar geen persoonlijke herinneringen van Cees in,

Cowboyplein

Wanneer ze de Nieuwe Vaart gedempt hebben weet ik niet. En – waarom? Weet ik óók niet. Valt niet meer te achterhalen, ben ik bang. Eerst een nieuwe vaart graven en hem dan weer dempen. In het Zaandijker veen keek

Zaans

In zijn aardige boekje “Zaans voor beginners” uit 1976 noemt J. Jonker het Zaans “een nu bijna verdwenen streektaal”. Die frase is gevuld met weemoed, en terecht. Nu, zo heel veel jaren later, zal het er niet beter op zijn

Zeisen

Waar in Zaandijk nu de Plataanweg is, waren in het begin van de jaren vijftig twee voetbalveldjes. Eén ten noorden van de Tuinsloot en één ten zuiden. Het waren zanderige terreintjes met wat sintels en wat gras, maar met heuse

In de kracht

In mijn paspoort staat dat ik geboren ben in Koog aan de Zaan. Dat kwam doordat er thuis, aan het Langepad, Achter de kerk, geen ruimte was voor een bevalling, er moest worden uitgeweken naar Ons Verpleeghuis aan de Boschjesstraat.